وقتی تنهایی از حد گذشت: رهایی از ترس ترک شدن:
تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که تنهایی مزمن می‌تواند سیستم عصبی را به حالت بقا ببرد، اما نکته جالب این است که وقتی فرد به نقطه‌ای می‌رسد که «دیگر مهم نیست»، در واقع یک تغییر عصبی رخ می‌دهد: آمیگدال (مرکز ترس) کمتر فعال می‌شود و قشر پیش‌پیشانی (مرکز تصمیم‌گیری) کنترل بیشتری می‌گیرد. این یعنی تنهایی شدید می‌تواند به‌طور متناقضی به استقلال روانی منجر شود. سوال اینجاست: آیا این استقلال واقعی است یا فقط یک مکانیسم دفاعی؟
راهکار:
این متن به نقطه‌ای از تنهایی اشاره دارد که دیگر ترک دیگران بی‌اهمیت می‌شود. شاید این یک فرصت برای بازتعریف رابطه با خودت باشد: به جای جستجوی تایید بیرونی، می‌توانی لیستی از کارهایی که فقط برای لذت خودت انجام می‌دهی بنویسی و هر روز یکی را امتحان کنی. این کار به مرور تنهایی را از یک زخم به یک فضای خلاق تبدیل می‌کند.