مرز گذاشتن در رابطه

چرا نباید برای هیچ‌کس نامحدود باشی؟:

در روانشناسی یادگیری، قوی‌ترین شرطی‌سازی با پاداش نامنظم و غیرقابل پیش‌بینی ساخته می‌شه؛ بهش می‌گن «تقویت متناوب». وقتی توجه شما مثل اسلات‌ماشین گاهی قطع و وصل می‌شه، مغز طرف مقابل دوپامین بیشتری ترشح می‌کنه تا وقتی که همیشه در دسترسین. این مکانیسم دقیقاً همون چیزیه که پشت «گیگی» پنهان شده؛ نه عشق، بلکه جذابیت شرطی‌شده. حالا سوال اینه: دنبال معتاد کردن کسی هستید یا دنبال رابطه؟

راهکار:

اینجا پای «کمیابی» وسط است، نه عشق: آدم‌ها به چیزی که کمتر در دسترس است بیشتر کشش دارند، اما این کشش اولیه با «امنیت رابطه» فرق دارد. مرز داشتن خوب است، ولی نه برای بازی دادن؛ چون رابطه پایدار با کسی ساخته می‌شود که ثبات را جذاب می‌داند، نه گیجی را.