ورق زدن خاطرات خاک گرفته؛ شعری درباره گذشته:
حافظه یک آرشیو ثابت نیست؛ هر بار که خاطره‌ای را «ورق می‌زنیم»، مغز آن را بازسازی می‌کند و جزئیات تازه—حتی غبارِ احساسِ فعلی—به آن می‌چسبد. این پدیده «بازتثبیت حافظه» نام دارد: یادآوری، خاطره را موقتاً ناپایدار و دوباره ذخیره‌پذیر می‌کند. پس غبارِ خاطرات همیشه از خودِ گذشته نیست؛ بخشی از گرد و غبارِ لحظهٔ خواندن است. کدام لایه از خاطره امروز بیشتر به سرفه‌ات می‌اندازد؟
راهکار:
این متن خاطره را شبیه غبار می‌بیند؛ نه خودِ گذشته. اگر «ورق زدن» را به نوشتن یک خاطره و یک حس تازه از آن محدود کنیم، غبار به جای سرفه‌انداختن، می‌تواند فیلتری برای دیدنِ تغییرِ امروز شود.