زندگی متوقف شده در سه هفته و بیست و سه ساعت:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «تثبیت عاطفی» وجود دارد که در آن ذهن پس از یک شوک یا فقدان بزرگ، زمان را در نقطهی حادثه متوقف میکند و فرد در یک حلقهی زمانی عاطفی گیر میافتد. جالب اینجاست که مغز ما گاهی برای محافظت از ما، درد یک فقدان را به قیمت از دست دادن حس اکنون، در گذشته مومیایی میکند. آیا فکر میکنید این «مردهای که نفس میکشد» میتواند چیزی جز همان خودِ قدیمی باشد که هنوز حاضر به خاکسپاری آن لحظه نیست؟
راهکار:
این حس که زندگی در یک لحظه خاص متوقف شده، در روانشناسی با مفهوم «خودِ منجمد» (Frozen Self) مرتبط است. شاید مفید باشد که به جای تلاش برای بازگرداندن آن لحظه، به این فکر کنید که چه بخش کوچکی از خودِ امروزتان میتواند دوباره شروع به «احساس کردن» کند، حتی اگر چیزی کاملاً جدید باشد.