غرور و مقایسه در رابطه؛ راهی به اندازه غرور:
در روانشناسی اجتماعی، مقایسهی مداوم با دیگران بر پایهی نظریهی فستینگر اغلب به «حسادت خوشخیم» یا «حسادت بدخیم» ختم میشود؛ اما غرور بهعنوان معیار فاصله، همان مکانیسم دفاعی «دیوارسازی» است. پژوهشهای تریسی و رابینز دو نوع غرور را از هم جدا میکنند: غرور اصیل با اعتمادبهنفس و غرور کاذب با شکنندگی خودپنداره پیوند دارد. جالب اینجاست که هرچه خودپنداره شکنندهتر باشد، فرد بیشتر از مقایسه بهعنوان سپر استفاده میکند.
راهکار:
اینجا غرور به واحد اندازهگیری مسیر تبدیل شده، نه صرفاً یک حس؛ یعنی گوینده دارد مرز میکشد و همزمان مقایسه را دعوت میکند. از منظر روانشناختی، مقایسه معمولاً وقتی داغ میشود که فرد مقابل را در حال رقابت میبینی، نه در حال دیدنِ مسیر. این جمله را میتوان یک بیانیهی مرزی خواند: تلاشی برای حفظ فاصله با کسی که بهجای درک، مقایسه میکند.