آیا داروی تلخ کودکی تلختر بود یا روزگار کنونی؟:
جالب است بدانید که در روانشناسی حافظه، دردهای گذشته را طبق قانون «اوج و پایان» به خاطر میآوریم، نه جزئیات کاملشان. شاید داروی تلخ کودکی واقعاً شدیدتر بوده، اما چون اوج و پایانش فراموش شده، امروز آن را کمتر از تلخی شرایط فعلی حس میکنید. همچنین پرزهای چشایی در کودکی متراکمترند، بنابراین تلخی فیزیکی را قویتر میچشیدیم. پارادوکس اینجاست: تلخی واقعی در کودکی بیشتر بود، اما بار روانی حال را سنگینتر میبینیم.
راهکار:
پژوهشها میگویند ذهن انسان برای بقا، دردهای گذشته را کمرنگ میکند تا بتواند ادامه دهد. پس شاید داروی کودکی واقعاً تلختر بوده، اما شما اکنون مجهز به بلوغ هیجانی هستید که میتواند تلخی امروز را به درسی شیرین تبدیل کند.