عشق بیچشمداشت مثل ماه و شب:
ماه خودش هیچ نوری تولید نمیکند؛ فقط ۱۲ درصد نور خورشید را بازتاب میدهد و به زمین میرساند. در عین حال هر سال ۳.۸ سانتیمتر از زمین دور میشود، بیآنکه حضورش در آسمان برای خودش منفعتی داشته باشد. این دقیقاً همان پارادوکس عشق بیسهم است: روشناییبخش است اما نه از جنس خودش. اگر عشق تو هم بازتابی از یک نیاز عمیقتر بود، آن منبع اصلی کجاست؟
راهکار:
نور مهتاب در واقع بازتاب خورشید است؛ شاید عشق بیتوقع هم اغلب بازتابی از نیاز درونی ماست تا منبعی مستقل. اگر این عشق را از زاویه «بازتاب» ببینی، مرز بین فداکاری و خودفراموشی را واضحتر میبینی.