فقط یه آدم بودن؛ چیزی که خیلیها نیستن:
در روانشناسی به این «اثر نورافکن» میگویند: ما فکر میکنیم همه مدام ما را قضاوت میکنند، ولی در واقع ۹۰٪ توجه دیگران به خودشان است. «شاخ بودن» نوعی سیگنالدهی هزینهبر است؛ مثل طاووس که دم سنگینش را برای جذب توجه میکشد، اما همین دم، فرار از دست درندهها را سختتر میکند. افرادی که نیازی به تأیید ندارند، از نظر تکاملی انتخاب طبیعی بهتریاند. آدم بودن، نه یک عقبگرد، بلکه یک امتیاز تکاملی است.
راهکار:
این متن را از این زاویه هم بخوانید: «خاص» نبودن به معنای عقده نداشتن، در واقع نشانهی سلامت روان است؛ و در دنیایی که همه مدام نقش بازی میکنند، فقط آدم بودن خودش خاصترین نقش است.