رشد بعد از جدایی؛ چرا دیگر از رفتن کسی نمی‌ترسم؟:
در روانشناسی به این حالت «تلقیح استرس» می‌گویند؛ وقتی بزرگ‌ترین ترس را تجربه می‌کنی، مغز مسیر پیش‌بینی تهدید را بازنویسی می‌کند و آستانه‌ی اضطراب جدایی بالا می‌رود. هیپوکامپ از این اتفاق فقط خاطره‌ی درد نمی‌سازد، یک نسخه‌ی پشتیبان از بقا هم ذخیره می‌کند. به همین دلیل است که آدم‌ها بعد از سخت‌ترین فقدان، اغلب در روابط بعدی آرام‌تر و شفاف‌تر می‌شوند؛ چون دیگر ترس از دست دادن، کنترل کامل تصمیم‌هایشان را ندارد.
راهکار:
این جمله را می‌توان از زاویه‌ی پدیده‌ی «رشد پس از آسیب» دید؛ تجربه‌ی تلخ رفتن، آستانه‌ی تحمل شما را برای ابهام رابطه بالا برده است. اما نکته‌ی ظریف اینجاست که مقاومت با بی‌حسی فرق دارد؛ اینکه دیگر نترسیده‌ای یعنی زخم تبدیل به نقشه شده، نه اینکه اثرش پاک شده باشد.