چرا بعد از گذشتن از کسی، دیگر از هیچ چیز نمیترسی؟:
مغز انسان درد طرد شدن عاطفی را دقیقاً در همان ناحیهای پردازش میکند که درد فیزیکی را. به همین خاطر، زنده ماندن از یک شکست عاطفی عمیق، درست مثل یک واکسن روانی عمل میکند: آستانهی تحمل دردهای اجتماعی آینده را برای همیشه بالا میبرد. اما نکته جالب اینجاست که این مکانیسم در همه فعال نمیشود؛ چرا بعضیها بعد از یک ضربه، شکنندهتر از قبل میشوند؟
راهکار:
این توانایی یک زخم پینهبسته است: حالا میتوانی از آن برای بریدن طنابهای کهنه استفاده کنی، نه برای سخت شدن دلت. پیشنهاد میکنم این جمله را روی یک کاغذ بنویسی و هر بار که با مانعی روبرو شدی، به آن نگاه کنی. گذشت از آن یک نفر، سند عبور از هر بنبستی است.