کنترل خشم درونی

وقتی نمی‌توانی به او آسیب بزنی، به خودت آسیب می‌زنی:

در روانشناسی، این مکانیسم «جابجایی» نام دارد: وقتی نمی‌توانیم خشم را به سمت منبع واقعی آن (مثلاً فردی که دلمان را شکسته) هدایت کنیم، آن را به سمت یک هدف قابل‌دسترس‌تر—خودمان—معطوف می‌کنیم. این یک خودتخریبی ناخودآگاه برای بازیابی حس کنترل موقت است. آیا تا به حال متوجه الگوی فیزیکی این آسیب‌زدن به خود شده‌اید؟

راهکار:

این الگوی رفتاری شبیه به «برون‌ریزی درونی» است، جایی که خشم معطوف به دیگران به سمت خود فرد برمی‌گردد. یک تمرین ساده: دفعه بعد که این حس را داشتید، به جای عمل، فقط آن را به عنوان یک «احساس» در بدن‌تان رصد کنید (مثلاً: «حس فشردگی در قفسه سینه دارم») و بگذارید بی‌آنکه به آن واکنش نشان دهید، عبور کند. این، شکستن چرخه است.

هیولای درون من هنوز زنده است: