بیآنکه فرصت کنیم واقعا نوجوان باشیم…
قرار بود پر از خنده و شبهای طولانی و خاطره باشد،
اما سهم ما شد «بعدا»هایی که هیچوقت نرسیدند.
ما زندگی را گذاشتیم برای فردا،
و ناگهان دیدیم نوجوانی تمام شده؛
و ما ماندهایم با چند خاطرهی ناتمام،
و دلی که هنوز برای روزهایی که هرگز نداشتیم،
تنگ میشود.️