دوسم داری یا سلیقه نداری؟ کپشن شاخ و خاص:
در روانشناسی، سوگیری «خودبرتربینی» باعث میشود ۹۰٪ آدمها خود را جذابتر از متوسط بدانند. این جمله دقیقاً از «خطای بنیادی اسناد» میآید: موفقیت (مثل دوست داشته شدن) را به خودمان، و شکست (مثل طرد شدن) را به نقص دیگری نسبت میدهیم. گفتن «سلیقه نداری» یک سپر دفاعی ناخودآگاه است که اجازه نمیدهد طردشدگی را درونی کنید. حالا سوال: اگر همه خود را خوشسلیقه بدانند، خوشسلیقهٔ واقعی کیست؟
راهکار:
این جمله یک تله روانی فریبنده است: اعتماد به نفس را با خودشیفتگی طنازانه قاطی میکند. از زاویهای دیگر: اگر فقط این دو حالت وجود دارد، شما نه قربانی سلیقه، که صاحب یک استاندارد مطلق و غیرقابل مذاکرهاید. گوینده بهجای نیاز به تأیید، خود را بهعنوان معیار نهایی زیباییشناسی قرار داده است.