التماس نکردن و حسرت کشیدن؛ نشانه غرور یا عشق؟:
در روانشناسی به این «اثر کمیابی» میگویند: انسانها دقیقاً وقتی چیزی در دسترس نیست بیشتر هوسش را میکنند. پژوهشهای «زیانگریزی» کانمن و تورسکی نشان میدهد درد از دست دادن تا دو برابر لذت به دست آوردن است؛ پس بیاعتناییات او را مجبور میکند حضورت را به چشم یک «ضرر» ببیند، نه یک انتخاب. حالا بگو ببینم، حسرت کشیدن واقعاً برازنده کیست؟
راهکار:
بازنویسی: التماس نکردن فقط غرور نیست؛ معیار ارزش توست. کسی که میماند و حسرت میخورد، در واقع دارد جریمه انتخاب اشتباهش را پس میدهد.