حالت پرواز در زندگی

کاش زندگی حالت پرواز داشت:

آرزوی حالت پرواز در زندگی و راه‌های دستیابی به آن:

آیا می‌دانید مغز انسان در حالت 'شبکه پیش‌فرض' (Default Mode Network) فعال‌ترین است؟ زمانی که از محرک‌های بیرونی جدا می‌شوید، مغز شروع به پردازش خاطرات، خلاقیت و خودآگاهی می‌کند. شاید 'حالت پرواز' زندگی همان فرصتی است که برای فعال‌سازی این شبکه نیاز داریم. سوال اینجاست: آیا واقعاً می‌خواهیم از همه چیز جدا شویم یا فقط به یک استراحت ذهنی نیاز داریم؟

راهکار:

زندگی هم حالت پرواز دارد؛ کافی است گاهی نادیده گرفتن را انتخاب کنی. مثلاً یک ساعت در روز گوشی را خاموش کن و فقط به افکارت گوش بده.

کاش زندگی هم حالت پرواز داشت؛ آرزوی آرامش و سکوت:

واقعیت جالب: «حالت پرواز» گوشی، برخلاف اسمش، دستگاه را زمین‌گیر می‌کند؛ نه پرواز! اما در علوم اعصاب، وقتی از محرک‌های بیرونی جدا می‌شوی، شبکه پیش‌فرض مغز فعال می‌شود؛ همان شبکه‌ای که خودآگاهی، خاطره‌پردازی و خلاقیت در آن شکل می‌گیرد. پس آرزوی حالت پرواز یعنی آرزوی فعال شدن عمیق‌ترین لایه‌های ذهن، نه فرار. سوال: اگر زندگی حالت پرواز داشت، اول صدای کدام فکر را می‌شنیدید؟

راهکار:

حالت پرواز زندگی یعنی همین لحظه‌هایی که نه برای کسی آنلاینیم، نه برای خودمان؛ فقط در حال عبور از ابرها. شاید زندگی هم اگر حالت پرواز داشت، همین قدر ساده و سبک می‌شد.

کاش زندگی حالت پرواز داشت: