کاش زندگی پرواز بود

کاش زندگی هم حالت پرواز داشت؛ آرزوی آرامش و سکوت:

واقعیت جالب: «حالت پرواز» گوشی، برخلاف اسمش، دستگاه را زمین‌گیر می‌کند؛ نه پرواز! اما در علوم اعصاب، وقتی از محرک‌های بیرونی جدا می‌شوی، شبکه پیش‌فرض مغز فعال می‌شود؛ همان شبکه‌ای که خودآگاهی، خاطره‌پردازی و خلاقیت در آن شکل می‌گیرد. پس آرزوی حالت پرواز یعنی آرزوی فعال شدن عمیق‌ترین لایه‌های ذهن، نه فرار. سوال: اگر زندگی حالت پرواز داشت، اول صدای کدام فکر را می‌شنیدید؟

راهکار:

حالت پرواز زندگی یعنی همین لحظه‌هایی که نه برای کسی آنلاینیم، نه برای خودمان؛ فقط در حال عبور از ابرها. شاید زندگی هم اگر حالت پرواز داشت، همین قدر ساده و سبک می‌شد.