ای کاش زندگی هم حالت پرواز داشت؛ سبکی و آزادی:
در فیزیک پرواز، هواپیما در حال سقوط کنترلشده است: بالها با اختلاف فشار، نیروی برآر میسازند و سقوط را به جلو میبرند. اگر زندگی هم «حالت پرواز» داشت، یعنی نه رهایی از گرانش، بلکه هنر کنترل افتادن. آیا زیبایی پرواز از همین مهار سقوط میآید؟
راهکار:
پرواز فقط نداشتن وزن نیست؛ لحظهای است که ترس از افتادن را موقتاً خاموش میکنی. زندگی هم همین را دارد: در کارهایی که تو را سبک میکنند، حتی بدون بال، بال میگیری.