غرق شدن در خود؛ وقتی تنهایی درونی عمیق می‌شود:
در روانشناسی، «نشخوار فکری» حلقه‌ای است که مغز برای کاهش ابهام می‌سازد؛ نه جواب می‌دهد نه آرام می‌کند، فقط لایه‌های «خود» را تودرتو می‌کند. در زبان فارسی «غرق شدن در خود» با «فرورفتن» فرق دارد: اولی پایان اکسیژن است، دومی راه رسیدن به عمق. آیا غرق شده‌ای یا در حال کاوش عمقی؟
راهکار:
غرق شدن توی خود، تصویر اقیانوس بی‌انتهاست، اما تجربه واقعی‌اش اغلب حلقه‌ای بسته است: هر چه بیشتر در خود کاوش کنی، دیوارها نزدیک‌تر می‌شوند. راه بیرون آمدن لازم نیست فرار باشد؛ یک روزنه به دیگری: یک پیام کوتاه، چند دقیقه قدم در هوای آزاد، یا نوشتن آنچه درونت تکرار می‌شود.