زندگی گذراست، ماندگار باش:
واقعیت شگفتانگیز: بر اساس اصل «ردپای کوانتومی»، هر کنش ما – حتی یک کلمه – در شبکه عصبی دیگران اثر ماندگاری بر جای میگذارد. مغز انسان قادر است خاطرات را تا ۱۰۰ سال پس از مرگ فرد در نسلهای بعدی بازتولید کند، دقیقاً مثل همان «نبوتهای خودشکوفا» در روانشناسی. پس ماندگاری نه یک انتخاب عرفانی، که یک قانون فیزیکی است. سوال تیز: اگر قرار باشد فقط یک جمله از تو تا ابد در ذهن یک غریبه بماند، آن جمله چیست؟
راهکار:
این شعر بهجای پند مستقیم، از یک اصل روانشناختی به نام «اثر معکوس فراموشی» استفاده میکند: هرچه بیشتر از یاد خدا غافل شویم، احساس فاصله بیشتر میشود. پیشنهاد میکنم این مفهوم را با یک آزمایش فکری تکمیل کنید: اگر بدانید دقیقاً ۲۴ ساعت دیگر دنیا تمام میشود، چه کاری انجام میدهید که «ماندگار» باشد؟ این سوال مرز بین کارهای بیهوده و ارزشمند را شفاف میکند.