یافتن خدا در قلب مهربانان بیدلیل | سخن شیخ بهایی:
پژوهشهای عصبشناسی نشان داده که مهربانی بیدلیل، همانند مدیتیشن عمیق، نواحی مرتبط با احساس پیوستگی و تعالی در مغز را فعال میکند. جالب اینجاست که این نوع مهربانی – بدون هیچ انتظار یا پاداش بیرونی – دقیقاً همان مسیری است که در ادیان و فلسفهها «حضور الهی» نامیده میشود. چه میشود اگر مهربانی را به جای یک فضیلت اخلاقی، یک «حالت زیستشناختیِ معنویت» بدانیم؟
راهکار:
مهربانی بیدلیل را میتوان به مثابهی نوعی «تمرین معنوی روزمره» دید؛ عملی که نه تنها دیگران را شگفتزده میکند، بلکه خودِ فرد را به آرامش درونی میرساند. شاید معنای واقعی «خدا را در قلب یافتن» همین باشد که هر لبخند یا کمک بیچشمداشت، انعکاسی از آن حضور است.