فرصت‌های بی‌پایان رمز گوشی در برابر من:
در روانشناسی، «اثر در معرض مکرر» باعث میشه ما به اشتباهات دیگران عادت کنیم، اما سیستم‌های رمزگذاری برعکس عمل می‌کنند: بعد از چند بار اشتباه قفل می‌شوند. اینجا رمز گوشی نماد صبر ماشینی است، در حالی که انسان‌ها برای حفظ مرزهای خود از بخشش امتناع می‌کنند. آیا این انتخابی است میان امنیتِ سرد و آسیب‌پذیریِ گرم؟
راهکار:
این جمله یک پارادوکس جالب رو مطرح می‌کنه: رمز گوشی بعد از چند بار اشتباه قفل میشه، اما تو می‌گی حتی یک فرصت هم نمی‌دی. شاید بهتر باشه به این فکر کنی که آیا واقعاً گوشی بی‌نهایت مهربون‌تر از آدم‌هاست، یا این که رابطه‌ها نیاز به یه الگوریتم متفاوت برای بازگشایی دارند؟