چطور با وجود هزار دلیل سقوط، دلیلی برای پرواز پیدا کنیم:
پدیدهای به نام «بازداری فکری» (Ironic Process Theory) وجود دارد: هرچه بیشتر به خودت بگویی «به سقوط فکر نکن»، ناخودآگاه بیشتر ذهنت به سمتش میرود. اما اگر ذهنت را مشغول یک دلیل پرواز کنی، همان یک دلیل شبکه عصبی تو را از هزار دلیل شکست دور میکند. این یعنی مغز برای بقا برنامهریزی شده نه برای شادی. سؤال: آیا میتوانی آگاهانه «یک دلیل» را آنقدر قوی کنی که هزارتا را خنثی کند؟
راهکار:
ذهن ما اغلب روی تهدیدها و دلایل شکست بیشتر تمرکز میکند (سوگیری منفی). پیدا کردن یک دلیل برای پرواز مثل یک نقطهٔ نورانی در تاریکی عمل میکند: توجهت را از هزار دلیل سقوط منحرف میکند. دفعهٔ بعد که حس کردی داری سقوط میکنی، فقط روی همان یک دلیل متمرکز شو، نه تعدادش. کوچکترین جرقه میتواند مسیر را عوض کند.