نگاه به ماه؛ نشانهای از شناخت تنهاییها:
آیا میدانستید که ماه همواره یک سمت خود را به زمین نشان میدهد؟ یعنی ما هرگز «پشت» ماه را نمیبینیم. درست مثل برخی احساسات که فقط یک وجهشان برای دیگران آشکار است. این نگاههای تنها شاید همان روی پنهان باشند که ماه خوب میشناسد. چه چیزی در نگاه خیرهی یک انسان تنهاست که ماه آن را درک میکند؟
راهکار:
این متن تصویری از تنهایی عمیق را ترسیم میکند. شاید بتوان آن را به عنوان آغاز یک گفتوگو با خود در نظر گرفت: چه چیزی در نگاه ماه است که ما انسانهای تنها را میشناسد؟ شاید خود ما هم نگاههای دیگران را بهتر از کلمات میفهمیم.