قلبی که کتابخانه داستانهای نانوشته غمانگیز بود:
آیا میدانستید مغز انسان روایتهای نانوشته را دقیقاً مثل خاطرات واقعی پردازش میکند؟ غم داستانهای نگفته، غم «مسیرهای نرفته» در نوروساینس است. مسیرهای عصبی که هرگز فعال نشدند، همانقدر واقعیاند که مسیرهای پررفتهآمد – فقط در سکوت دفن شدهاند. آیا تا بهحال غم داستانهایی را که هرگز نگفتید، حس کردهاید؟
راهکار:
شاید غم این داستانهای نانوشته نه از محتوای آنها، که از ترس نوشتنشان باشد. هر داستان نانوشته، یک انتخاب نکردن است؛ نه یک فقدان.