عدالت؛ کلمه زیبایی که هیچجا ندیدمش:
احساس بیعدالتی یک سازوکار تکاملی است: مغز انسان برای بقا بیشتر به بیعدالتی حساس است تا عدالت، چون بیعدالتی یعنی تهدید. در آزمایشهای میمونها، وقتی یکی پاداش بیشتری میگیرد، دیگری غذایش را پرتاب میکند. عدالت بهندرت «دیده» میشود چون معمولاً در نبودِ بیعدالتی خودش را نشان میدهد؛ مثل سلامتی که وقتی هست، حسش نمیکنیم. آیا نبودش واقعی است یا فقط دیدهنشدنش؟
راهکار:
شاید عدالت مثل نور باشه؛ توی خونهی روشن دیده نمیشه ولی تاریکی رو میشه دید. به جای دنبال کردن جای خالیش، به لحظههایی فکر کن که حق کسی ضایع نشده؛ حتی اگه کوچیک باشن.