جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

چرا عدالت نیست

3 پست
متن های چرا عدالت نیست / بهترین متن چرا عدالت نیست [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
عِدآلَت کَلَمه قَشَنگیه وَلی نَدیدَمِش جآیى‌😔💅️
4.3
فلسفی غمگین عدالت در جامعه بی عدالتی عدالت کجاست چرا عدالت نیست
احساس بی‌عدالتی یک سازوکار تکاملی است: مغز انسان ب...

عدالت؛ کلمه زیبایی که هیچ‌جا ندیدمش:

احساس بی‌عدالتی یک سازوکار تکاملی است: مغز انسان برای بقا بیشتر به بی‌عدالتی حساس است تا عدالت، چون بی‌عدالتی یعنی تهدید. در آزمایش‌های میمون‌ها، وقتی یکی پاداش بیشتری می‌گیرد، دیگری غذایش را پرتاب می‌کند. عدالت به‌ندرت «دیده» می‌شود چون معمولاً در نبودِ بی‌عدالتی خودش را نشان می‌دهد؛ مثل سلامتی که وقتی هست، حسش نمی‌کنیم. آیا نبودش واقعی است یا فقط دیده‌نشدنش؟

راهکار:

شاید عدالت مثل نور باشه؛ توی خونهی روشن دیده نمیشه ولی تاریکی رو میشه دید. به جای دنبال کردن جای خالی‌ش، به لحظه‌هایی فکر کن که حق کسی ضایع نشده؛ حتی اگه کوچیک باشن.

.
عدآلت کَلمه قَشنگیه وَلی نَدیدمش جآیى️
3.2
فلسفی غمگین عدالت کجاست چرا عدالت نیست بی عدالتی در جامعه معنی عدالت
در بازیِ اولتیماتوم، وقتی پیشنهاد ناعادلانه باشد، ...

عدالت کجاست؟ نگاهی به کلمه‌ی زیبا و غایب:

در بازیِ اولتیماتوم، وقتی پیشنهاد ناعادلانه باشد، آدم‌ها ترجیح می‌دهند کل پول را از دست بدهند تا طرف مقابل سهم نابرابر ببرد. این فقط لجاجت نیست؛ اسکن مغزی نشان می‌دهد پردازش بی‌عدالتی در «آمیگدال» و «اینسیولار کورتکس» زودتر از محاسبه‌ی سود اتفاق می‌افتد. یعنی حس عدالت، یک سیستم هشدار تکاملی برای بقای گروه است، نه فقط یک آرمان انتزاعی. پس اگر مغز ما برای عدالت ساخته شده، چرا دیدنش این‌قدر سخت است؟

راهکار:

شاید «ندیدن عدالت» به این خاطر است که عدالت معمولاً در سکوت جاری می‌شود، نه در جاهایی که انتظار فریادش را داریم. بی‌عدالتی جیغ می‌زند، ولی عدالت بی‌صدا نفس می‌کشد.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
.
عدآلت کَلمه قَشنگیه وَلی نَدیدمش جآیى.️
4.7
فلسفی غمگین بی‌عدالتی در جامعه عدالت کجاست چرا عدالت نیست دلخوری از بی‌عدالتی
در روانشناسی به این «خطای جهان عادلانه» می‌گویند: ...

عدالت کجاست؟ از کلمه قشنگ تا واقعیت نادیده:

در روانشناسی به این «خطای جهان عادلانه» می‌گویند: آدم‌ها برای تحمل بی‌قاعدگی دنیا، ناخودآگاه باور می‌کنند هرکس رنج می‌کشد تقصیر خودش است. پژوهش‌ها نشان داده تماشای بی‌عدالتی حتی ناحیه‌ای از مغز را فعال می‌کند که به درد فیزیکی واکنش نشان می‌دهد. در بازی «اولتیماتوم»، مردم حاضر می‌شوند پول را رد کنند تا تقسیم ناعادلانه را تنبیه کنند؛ پس عدالت برای مغز ما به اندازه بقا مهم است. اما آیا خودِ عدالت یک واقعیت بیرونی است یا فقط یک توافق جمعی؟

راهکار:

عدالت را نمی‌شود «دید» چون بی‌عدالتی است که سروصدا می‌کند؛ عدالت مثل نفس کشیدن، وقتی هست حس نمی‌شود. شاید اگر به لحظه‌های کوچکی که حق کسی پایمال نشده دقت کنی، همان «جایی‌ها» را پیدا کنی.

مشابه ها