عدالت کجاست؟ نگاهی به کلمهی زیبا و غایب:
در بازیِ اولتیماتوم، وقتی پیشنهاد ناعادلانه باشد، آدمها ترجیح میدهند کل پول را از دست بدهند تا طرف مقابل سهم نابرابر ببرد. این فقط لجاجت نیست؛ اسکن مغزی نشان میدهد پردازش بیعدالتی در «آمیگدال» و «اینسیولار کورتکس» زودتر از محاسبهی سود اتفاق میافتد. یعنی حس عدالت، یک سیستم هشدار تکاملی برای بقای گروه است، نه فقط یک آرمان انتزاعی. پس اگر مغز ما برای عدالت ساخته شده، چرا دیدنش اینقدر سخت است؟
راهکار:
شاید «ندیدن عدالت» به این خاطر است که عدالت معمولاً در سکوت جاری میشود، نه در جاهایی که انتظار فریادش را داریم. بیعدالتی جیغ میزند، ولی عدالت بیصدا نفس میکشد.