چرا نباید به بعضی آدمها بیش از حد بها بدهیم؟:
در روانشناسی اجتماعی، تمجید فراتر از ظرفیت فرد میتواند به «خودشیفتگی موقعیتی» دامن بزند؛ مغز تحسین اغراقآمیز را نه بهعنوان تشویق، بلکه بهعنوان شواهدی از برتری ذاتی تفسیر میکند. پژوهشها نشان میدهند تحسین غیرواقعی در کودکان با افزایش حس استحقاق در بزرگسالی مرتبط است، نه صرفاً اعتمادبهنفس. در اقتصاد توجه هم، اشباع شدن از تأیید مانند تورم است: فرد برای حفظ همان لذت، به دوز بالاتری از توجه نیاز پیدا میکند؛ چرخهای شبیه به اعتیاد دوپامینی.
راهکار:
از لنز اقتصاد توجه میشود این متن را اینطور بازآرایی کرد: توجه و تحسین مثل پول است؛ اگر بیحساب چاپش کنی، ارزشش سقوط میکند و دریافتکننده را دچار تورمِ خودانگاره میکند. به همین دلیل بعضی رابطهها با «کمتوجهی هوشمندانه» سالمتر میمانند تا با اشباعِ بیبرنامه.