ارزش امروز

نگرانی برای فردا و مرگ ناگهانی؛ زندگی را امروز زندگی کن:

تحقیقات: مغز انسان حدود ۴۷٪ زمان بیداری را در «ذهن‌پرسه‌زنی» و نگرانی آینده می‌گذراند. شبکه پیش‌فرض مغز وقتی فعال می‌شود که فعلی برای آینده نداریم؛ یعنی دغدغه فردا، پناهگاه ذهن از مواجهه با مرگ است. هایدگر: انسان موجودی است به‌سوی مرگ می‌زید، اما در جزئیات فردا غرق می‌شود تا آن را فراموش کند. شب مرگ، فردا را قفل می‌کند. سؤال: کدام دغدغهٔ فردا، ارزش یک شبِ بیداری را دارد؟

راهکار:

شاید پیام اصلی این باشد که ذهن ما برای رهایی از اضطراب مرگ، خودش را با نگرانی فردا مشغول می‌کند؛ اما مرگ آنجا نیست که ما خیالش را می‌کنیم. «فردا» یک توهم است و تنها لحظه‌ی اکنون حقیقت دارد.

قدر لحظه را بدان:

دنیا دو روز است؛ فلسفه کوتاهی زندگی و ارزش امروز:

این جمله با یک پارادوکس زمانی روبه‌روست: «امروز» وقتی می‌فهمیم که هست، دیگر گذشته است. عصب‌شناسان می‌گویند مغز برای ساختن حسِ حال، رویدادها را حدود ۸۰ میلی‌ثانیه دیرتر بازسازی می‌کند؛ یعنی ما همیشه در یک «گذشتهٔ بسیار کوتاه» زندگی می‌کنیم. پس دنیا واقعاً دو روز نیست؛ فقط یک «لحظهٔ پردازش‌شده» است که ذهن آن را به امروز و فردا تقسیم می‌کند.

راهکار:

می‌توان این جمله را از یک توصیف تلخ به یک اصل انگیزشی تبدیل کرد: اگر دنیا فقط همین دو روز است، پس «فردا» هرگز نمی‌آید؛ هر روزی که می‌رسد، «امروز» تازه‌ای است. پس برای کسی که این متن را می‌خواند، سؤال مهم این نیست که چند روز مانده، بلکه این است که امروز را چگونه می‌خواهد تجربه کند.