اندوه فراق

در وقت جدایی از نجف فهمیدم؛
آدم ز بهشت با چه حالی میرفت...💔️

به کوری می‌کشید ای کاش کارم بی تو چون یعقوب


ولی هرگز نمیدیدم عزیز دیگران هستی..🥀️

دختری در کنج دیوار نشسته بود و اشک در چشمانش جمع شده بود دکمه لباسی از مادرش را بر روی سینه اش میفشرد و با خود زیر لب میگفت کاش بودی تا مرا نوازش ام میکردی و برایم همان لالایی همیشگی ات را میخواندی گلویش را بغض گرفته بود و زیر چشمانش پف کرده بود که ناگهان .......️