اعتماد به اشتباه: ریشه واقعی افسردگی؟:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد که هنگام اعتماد، مغز دوپامین ترشح میکند و همان ناحیهای فعال میشود که در اعتیاد نقش دارد. اعتماد به فرد اشتباه در واقع یک 'شرطیسازی نادرست' است: ما نشانههای مثبت را تقویت و هشدارها را نادیده میگیریم. آیا این فرایند را میشود با 'تغییر لنز' آگاهانهتر مدیریت کرد؟
راهکار:
این جمله یک میانبر ذهنی جذاب است. در روانشناسی به این «تعمیم افراطی» میگویند: یک تجربه را به کل هویت خود تعمیم میدهیم. ولی واقعیت این است که اعتماد به آدم اشتباه نشانهی مهربانی یا خوشبینی شماست، نه ضعف. شاید بهتر باشد بپرسیم «چطور میتوانم در انتخابهای بعدی مرزهای سالمتری داشته باشم؟»