هر کسی تو کتاب زندگیش، یه فصلی رو داره که وقتی بهش فکر میکنه تا اعماقِ وجودش تیر میکشه. از علاقه های بی سرانجام، از محبت به آدم های توخالی، از اعتماد به آدمای رفتنی...️
من دقیقا همون آدمیم که میتونه یه کاری کنه یک ساعت بدونِ وقفه اینقدر بخندی که فکت درد بگیره اما همون آدم میتونه یه جوری باهات رفتار کنه که اولین جملت راجبش این باشه که چقدر سرده میبینی؟! همه چی به رفتار و جایگاه خودت بستگی داره پس نزار بی اهمیت شم نسبت بهت🤌🏻🙃
رنج نباید تورو غمگین کنه، این همونجاییه که اکثر مردم اشتباه میکنن. رنج قراره تورو بیدار کنه. چون انسان زمانی بیدار میشه که زخمی بشه. قراره تورو آگاه کنه به این که چیزی درون تو نیاز به تغییر داره. رنجت رو تحمل نکن، درکش کن. این فرصتیه که طبیعت بهت داده تا بیدار بشی. اگه حس میکنی توی مکان تاریکی مدفون شدی و فقط درد میکشی، بدون که تو یه بذر کاشته شده هستی. اینجا نقطه ی دگرگونی، رشد، قوی شدن و سبز شدن توئه.️