از پنجره به پیادهرویِ مملو از جمعیت نگاه کرد. گفت:میبینی،لباسهایی هستند که راه میروند،دروغ میگویند عاشق میشوند،میمیرند... کمتر لباسی آن بیرون است که درونش انسان وجود داشته باشد. بهراستی که این دنیا یک رختکنِ بزرگ است.️
اگه یه رابطه خوبی رو دارین تجربه میکنین باهاش مثل عکس کارت ملی رفتار کنین... نه به کسی نشونش بدین نه راجبش با کسی حرف بزنین! به قول عباس معروفی: آدمها حسودن زمانه بخیل است و دنیا عاشق کُش...🙂️