تو ندانی که چهها با من ویران کردی که مرا یک دفعه از عشق پشیمان کردی چه کسی بعد تو در خانهی من میماند؟ که گلستان مرا گوشهی زندان کردی هر چه از غیر جفا دیده دلت یک عمری همه را نزد من آوردی و جبران کردی ز خدا بند بریدم به تو آلوده شدم و تو محراب مرا خانهی شیطان کردی دل غربت زدهام دلخوش آغوشت بود تو مرا از وطنم نیز گریزان کردی️