دلتنگی در خواب و بیداری؛ روایت عشق یک طرفه:
هنگام یادآوری یک عشق نافرجام، مغز همان مسیرهای اعتیاد را فعال میکند؛ دوپامین و نوراپینفرین مثل یک چرخه وسوسه، خاطره را زنده نگه میدارند. پژوهشها نشان دادهاند حتی در خواب، هیپوکامپ و آمیگدال مشغول پردازش همین «او»ی از دسترفتهاند؛ انگار مغز نمیخواهد پروژه ناتمام عاطفی را ببندد. آیا این دلتنگی بیشتر به عادت مغز شبیه است تا عشق؟
راهکار:
این متن روایت یک دلبستگی ناتمام است؛ گاهی ماندن در خیال، راهی است که ذهن برای پذیرش واقعیت انتخاب میکند. اگر بنویسی «او» چه کسی است و چه احساسی در تو زنده میکند، شاید الگوی این دلتنگی را بهتر بشناسی.