داستان تکراری عشق و دلشکستگی:
آیا میدونستی طبق «نظریه مثلث عشق» استرنبرگ، عشق یکطرفه اغلب فقط دو جزء «صمیمیت» و «اشتیاق» رو داره ولی از «تعهد» خبری نیست؟ جالبتر اینکه وقتی کسی رو میخوای که اون یکیو میخواد، در مغزت مسیرهای دوپامین دقیقاً مثل اعتیاد فعال میشن. این چرخهٔ «نرسیدن» باعث میشه آدم بیشتر هوس کنه چون مغز پاداش رو نه از وصال، که از انتظار میگیره. نتیجه؟ غم ریشه میزنه، اما خودت داری بذرش رو میکاری. چرا فکر میکنی آدمها در عشق نافرجام میمونن؟
راهکار:
شاید این چرخهٔ «یکی میره، یکی میخواد» ریشه در الگوی دلبستگی ناایمن داره؛ آدمها ناآگاهانه روابطی رو تکرار میکنن که شبیه الگوی عاطفی کودکیشونه. اگر میخوای این دور رو بشکنی، به جای تمرکز روی اون یک نفر، روی این سوال تمرکز کن: «من چه نیازی دارم که مدام جذب آدمهای دورشون میکنم؟»