لحظه ای چند بر این آب نظر کن؛
آب آیینه ی عشق گذران است!
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است...
باش فردا که دلت با دگران است!
تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن!
با تو گفتم:
حذر از عشق ندانم!
سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم!
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد...
چو کبوتر لب بام تو نشستم،
تو به من سنگ زدی من نه رمیدم،نه گسستم!
#فریدون_مشیری
(بخشی از شعر)#کوچه️