عشق یک طرفه و درد عاشق کسی که مال من نیست:
در روانشناسی، عشقِ یکطرفه با فعال‌سازی سیستم پاداش مغز گره خورده است: وقتی محبت ما پاسخ قطعی نمی‌گیرد، گیرنده‌های دوپامین به‌جای خاموشی، در انتظار سیگنال مبهم فعال‌تر می‌مانند؛ به این حالت «تقویت متناوب» می‌گویند. این دقیقاً همان مکانیسمی است که قمار را اعتیادآور میکند. ابهامِ «شاید» برای مغز لذت‌بخش‌تر از «نه»ی قطعی است و رها کردن عشقِ بی‌پاسخ را شبیه ترک اعتیاد میکند.
راهکار:
ماجرا این نیست که تو به‌اندازه‌ی کافی دوست‌داشتنی نیستی؛ مغزت روی «ابهام» گیر افتاده است، نه روی خودِ او. هر بار که فکر میکنی شاید چیزی تغییر کند، مغزت دنبال نشانه می‌گردد و همین ابهام، چرخه را ادامه میدهد. جذابیت او می‌تواند دقیقاً از همان دست‌نیافتنی بودنش بیاید؛ نه از یک پیوند واقعی و پایدار.