فراموش کردن عشق یک طرفه و رهایی از آشفتگی:
مغز در جدایی تقریباً مثل ترک اعتیاد عمل میکند: دیدن نشانههای معشوق سابق، مسیر پاداش و دوپامین را فعال میکند. «پاداش متناوب»—شاید جواب بدهد، شاید نه—وابستگی را از رابطهٔ پایدار قویتر میکند. پس فراموش کردن، پاک کردن خاطره نیست؛ خاموش کردن چرخهٔ پیشبینی پاداش است.
راهکار:
بازقالببندی: «فراموشش کن» یعنی قطع چرخهٔ انتظار، نه پاک کردن خاطره. آشفتهحالی اغلب از عدم قطعیت میآید، نه از عمق عشق؛ مغز به «شاید برگردد» مثل پاداش متناوب واکنش نشان میدهد و همین نوسان، دوپامین را بالا نگه میدارد. عشق واقعی معمولاً آرامش میآورد؛ اضطراب مزمن نشانهٔ نبود امنیت است.