کارما بلد است به موقع حرف بزند:
در بودیسم، کارما نه مجازات آسمانی بلکه «چتنا» یا نیتِ کنش است؛ هر عمل ذهنی، ردی در نظام علّی میگذارد. نظریه بازیها هم نشان میدهد «reciprocity غیرمستقیم» وقتی پای شهرت و ناظران در میان باشد، جوامع را پایدار نگه میدارد؛ دقیقاً همان چیزی که به آن «کارما» میگوییم. سکوت، حذف کنش نیست؛ انتخاب نکردن هم خودش کنشی است با پیامد.
راهکار:
سکوت در این جمله ضعف نیست؛ یک سپر راهبردی است. روانشناسی قضاوت میگوید انسانها با تأخیر، اطلاعات بیشتری پردازش میکنند و همین تأخیر میتواند به نفع حق باشد. کارما هم دقیقاً همینجاست: نامی شاعرانه برای پیامدهایی که با تأخیر اما با دقت میرسند.