رفیق خوب برای خودسازی؛ پیدایش کن و ولش نکن:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد وقتی انسان کنار یک همراه متعهد قرار میگیرد، مغز اکسیتوسین و دوپامین بیشتری ترشح میکند و همین مواد مسیر شکلگیری عادتهای جدید را هموار میکنند. در یک مطالعه، افرادی که با یک «هممسیر» در برنامه سخت شرکت کردند، سطح کورتیزول کمتری داشتند و پایداریشان تا ۴۰ درصد بیشتر شد؛ یعنی رفیق خوب فقط دلگرمی نیست، یک تقویتکننده فیزیولوژیک اراده است.
راهکار:
اگر دنبال چنین رفاقتی هستید، در کلاسها، حلقههای مطالعاتی و مسجد محلهمان حضور ثابت داشته باشید؛ رفیقِ مسیر معمولاً همانجا پیدا میشود. برای محکم شدن این رفاقت، یک قرار هفتگی ثابت مثل پیادهروی، مطالعه مشترک یا مرور دروس بسازید.