رفیق واقعی یعنی پشتیبانی و وفاداری، نه شبیه بودن:
تحقیقات نشون میده دوستیهایی که بر اساس «حمایت ابزاری» (مثل همون آب دادن) شکل میگیرن، دوام بیشتری دارن تا دوستیهای مبتنی بر شباهتهای سطحی. عجیبتر این که در جوامع شکارچی-گردآورنده، تقسیم غذا (حتی در تشنگی) کلید بقای گروه بود و دوستیها رو تقویت میکرد. حالا سوال: تو کدوم دستهای؟
راهکار:
راستی، شاید جالب باشه که این جمله رو برعکس هم در نظر بگیری: «اگر دوستت تشنه است و تو آب نداری، فقط همراهش باش تا چشمه را پیدا کند.» گاهی حمایت یعنی با هم گشتن، نه بخشیدن آب خودت. همین تضاد باعث عمق رابطه میشه.