حضور آرام؛ التیام زخمهای پنهان دیگران:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز در مواجهه با محرکهای یادآور تروما، همان مسیرهای عصبی دوران خطر را فعال میکند، حتی اگر سالها گذشته باشد. جالب اینجاست که حضور یک فرد امن و غیرتهدیدکننده میتواند بهتدریج این مسیرها را بازنویسی کند. آیا میدانستید که آرامش شما میتواند یک توانبخشی عصبی برای دیگری باشد؟
راهکار:
اگر این متن برایتان آشناست، بدانید که گاهی سکوت و حضور بیدعوا، قویترین پیام آرامش است. نیازی به کلمات بزرگ نیست؛ فقط کافیست نگذارید خاطرات تلخ طرف مقابل در کنار شما زنده شود.