استقامت تاو در برابر سختیها با تکیه بر باور:
این جمله، فراتر از یک بیان ساده، بازتابی از عمق باورهای فردی و اجتماعی است. در فرهنگ ما، اتکا به قضا و قدر الهی، نه به معنای انفعال، بلکه به مثابه پشتوانهای روحی برای مقاومت در برابر ناملایمات و پایداری در مسیر حق تلقی میشود. این استقامت، ریشه در اطمینان از حمایت غیبی دارد و نشان میدهد که هدف، صرفاً ماندن بر سر پا نیست، بلکه حفظ اصول و ارزشهاست.
راهکار:
ایمان به یاری خداوند، چون با تکیه بر باورهای راسخ، سختیها آسانتر میشوند و راه پیروزی هموارتر میگردد.