من در خیال او، او در خیال دیگری: عشق یک طرفه:
تحقیقات نوروساینس نشان داده که وقتی کسی را دوست داریم و او به فکر دیگری است، مدار پاداش مغزمان (striatum) فعال میشود درحالی که بخشهای مرتبط با طرد (insular cortex) همزمان درد فیزیکی شبیه سوختگی تولید میکنند! یعنی عشق نافرجام واقعاً درد دارد. جامعهشناسان این الگو را «خودشیفتگی خیالی» مینامند: هرکس در خیالش قهرمان اصلی است، اما واقعیت زنجیرهای از دلسپردگیهای یکطرفه است. سوال: آیا تا حالا شده بفهمی کسی که بهش فکر میکنی، تو خیالش نیستی؟
راهکار:
این جمله بازتاب «مثلث عشقی» در ذهن است: هرکس معشوقی در خیال دارد که خودش هم معشوق دیگری است. برای رهایی، شاید بهتر باشد به جای مقایسه خیالها، روی واقعیت نیازهای خودت تمرکز کنی.