جنگ خبر نیست؛ کالبدشکافی قدرتنمایی و انسانیت مُرده:
پژوهشی در دانشگاه امآیتی نشان داد مغز ما پس از ۳ روز مواجهه مداوم با تصاویر جنگ در اخبار، دچار «بیحسی همدلانه» میشود و قربانیان را به اندازه شخصیتهای بازی ویدیویی بیاهمیت میپندارد. به همین دلیل سرودن «جنگ خبر نیست» یک ضرورت عصبی-روانی است: باید پردهی آمار را پاره کنیم و گوشت و خون پشت آن را ببینیم. چند درصد جنگ را هنوز فقط یک نوتیفیکیشن میبینی؟
راهکار:
رسانهها جنگ را به تیتر و آمار تقلیل میدهند، اما این متن تو را به پسزمینهاش پرت میکند؛ جایی که هر گلوله یک انتخاب تحمیلی است. میتوانی یک بار اخبار را کنار بگذاری و روایت یک سرباز یا پناهنده را بشنوی—آنوقت فرق «خبر» و «واقعیت» را با گوشت و پوستت میفهمی.