زندگی پر از رنج

آرامش افسانه است، ما زاده دردیم:

دل آسوده نتوان یافت - صائب تبریزی:

روحم زیبا بماند در جهان پر رنج:

آرامش فقط در مرگ؟ نگاهی به رنج و دلشکستگی:

در روانشناسی به این پدیده «فرسودگی وجودی» می‌گن: وقتی فرد چنان در رنج غرق می‌شه که مرگ رو تنها مفر می‌بینه. جالبه که در تاریخ، فیلسوف اپیکور برعکس می‌گفت: مرگ برای ما هیچ نیست چون وقتی ما هستیم مرگ نیست، وقتی مرگ آمد ما نیستیم. پس آرامش واقعی شاید نه در خاک، که در تغییر نگاه به رنج باشه. چه تفاوتی بین پذیرش رنج و تسلیم شدن می‌بینید؟

راهکار:

این نگاه ریشه در نظریه «ناهماهنگی شناختی» داره: وقتی با رنج‌های غیرقابل تغییر روبرو می‌شیم، ذهن به‌طور ناخودآگاه مرگ رو به‌عنوان راه‌حل نهایی برچسب می‌زنه. شاید بشه با بازتعریف «آرامش» به‌عنوان لحظه‌های کوتاه پذیرش، از این بن‌بست خارج شد.

زندگی رنج مداوم است اما آدمی سرسخت باش:

چرا اینجا میسوزیم؟ پرسشی درباره رنج و جهنم زمینی:

در اساطیر و ادیان، تصویر جهنم همیشه پایین‌تر از زمین نیست. در بودیسم، جهنم‌های داغ (ناراکا) لایه‌های زیرزمینی دارند، اما در مسیحیت قرون وسطی، جهنم گاهی در مرکز زمین تصور می‌شد. جالب اینجاست که پژوهش‌های روانشناسی نشان می‌دهد احساس سوزش و درد مزمن در انسان‌ها اغلب با «طرد اجتماعی» مرتبط است؛ یعنی ذهن ما وقتی طرد می‌شود، همان نواحی مغزی را فعال می‌کند که در سوختگی فیزیکی. شاید «سوختن» اینجا استعاره‌ای از تنهایی و بی‌توجهی باشد. سوال: اگر جهنم درون خودمان است، آیا می‌توانیم فرشتهٔ نجات خود باشیم؟

راهکار:

این جمله یک پرسش رتوریک هست که بیشتر نشان‌دهندهٔ حس بی‌عدالتی و رنج در دنیاست. شاید بشه از زاویهٔ «جهنم درون» نگاه کرد: اینکه برخی رنج‌های روانی مثل حسرت، خشم و ناامیدی، خودشان جهنم ساخته شده توسط ذهن ما هستند. برای ادامه، می‌تونی به این فکر کنی که آیا راهی برای «خاموش کردن آتش درون» وجود دارد یا نه.

دنیا پر از رنج است با این حال درختان گیلاس شکوفه میدهند:

خنده مصنوعی در میان دردهای واقعی:

طفلکی آدم و مشکلات زندگی:

زندگی در میان تلاش و سکوت پر از حرف:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد «پوشاندن درد با لبخند» (بازیگری عاطفی) در بلندمدت باعث فرسودگی هیجانی می‌شود. جالب اینجاست که مغز ما بین لبخند واقعی و مصنوعی تفاوت قائل می‌شود و این سکوت پر از حرف، نشانه‌ای از یک کشمکش درونی است که می‌تواند منبع رشد یا خستگی باشد.

راهکار:

برای کاهش فشار این بغض خاموش، می‌توانی احساساتت را در قالب یک نامه نانوشته یا یک شعر کوتاه بیرون بریزی – این کار مثل باز کردن یک دریچه عمل می‌کند.