قدرشناسی از عزیزان در زندگی ناپایدار:
ذهن انسان بهسرعت به هر محرک مثبتی عادت میکند: این پدیده «هموستاز لذت» نام دارد. هر بار که کسی را میبینیم، دوپامین کمتر ترشح میشود و آن شخص «عادی» میشود. اما تحقیقات نشان داده اگر بهطور آگاهانه چند ثانیه مکث کنیم و به نبود او فکر کنیم، ارزشش دوباره برمیگردد. آیا میتوانیم با «قدردانی لحظهای» از این تله فرار کنیم؟
راهکار:
این حس رو برعکس کن: هر بار که فکر میکنی کسی برات عادی شده، یادت بیاد که همون آدم روزی میتونه از زندگیت بره. اونوقت تازه میفهمی چقدر ارزشمند بوده. پس همین حالا یه پیام ساده بهش بده.