وقتی والدین‌مان زندگی بلد نبودند:
پژوهش‌های «تروما بین‌نسلی» نشان می‌دهد الگوهای هیجانی والدین حتی از طریق تغییر بیان ژن‌ها به فرزندان منتقل می‌شوند؛ مغز کودک برای بقا، واکنش‌های والد را کپی می‌کند نه آنچه را که نداشته. اما نکته شگفت‌انگیز اینجاست: نوروپلاستیسیتی اجازه می‌دهد این نقشه‌های عصبی در بزرگسالی بازنویسی شوند — چیزی که یک نسل نمی‌توانست، نسل بعد می‌تواند یاد بگیرد و به عقب هم التیام بدهد.
راهکار:
والدین ما معمولاً همان کاری را کردند که بلد بودند، نه آنچه ما لازم داشتیم. نکته کلیدی این است که الگوهای ناسالم ارثی نیستند؛ فقط وقتی «چرخه» می‌شکند که یک نفر آگاهانه یادگیری را از خودش شروع کند. هر مهارتی که آن‌ها نداشتند — مثل تنظیم هیجان یا مرزگذاری — امروز برای تو قابل یادگیری است و همین، نقطه شروع یک نسل تازه است.