توجیه رفتار اشتباه

چشم‌پوشی از عیب‌ها و بهای پنهان انکار:

در روان‌شناسی به این حالت «کاهش ناهماهنگی شناختی» می‌گویند؛ هر بار که عیبی را نادیده می‌گیری، مغزت برای فرار از تناقض، واقعیت را اندکی تحریف می‌کند تا تصمیمت درست به نظر برسد. نتیجه؟ بعد از مدتی تشخیص عیب واقعی از عیب ساختگی تقریباً ناممکن می‌شود.

راهکار:

این جمله مرز باریک بین گذشت و انکار را نشان می‌دهد؛ وقتی مدام می‌گویی عیبی ندارد، در واقع داری هزینه‌ی پذیرش آن عیب را به بعد موکول می‌کنی و بعداً با سودش پرداخت می‌کنی.