تنهایی و دوری

دوری که برایم عادت شد؛ یاور همیشه مومن:

در روان‌شناسی، پدیده‌ای به نام «عادت‌سازی به فقدان» وجود دارد: مغز برای بقای هیجانی، غیبت مداوم را به حالت پیش‌فرض تبدیل می‌کند تا انتظار دردناک را خاموش کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد تکرار یک وضعیت هیجانی پس از حدود ۶۶ روز به الگوی خودکار عصبی بدل می‌شود. یعنی «دوری» دیگر زخم باز نیست؛ مسیری عصبی است که رام شده.

راهکار:

در روان‌شناسی به این حالت «عادت‌سازی به فقدان» می‌گویند؛ مغز برای کاهش درد انتظار، غیبت را به حالت پیش‌فرض تبدیل می‌کند. از این زاویه، این متن فقط یک حس نیست، گزارش یک سازوکار عصبی است.